Ik ben net terug van een heerlijk weekje in zonnig Turkije. Met een groep van 24 man naar een luxe resort met talloze zwembaden, strand voor de deur en een luxe spa. Klinkt niet verkeerd toch? Ik ben al eerder in Turkije geweest en wat ik altijd heerlijk vond, was om de vakantie te beginnen met een bezoek aan de hammam. Dé manier om te zorgen dat je alle dode huidcellen (die het eerst bruin worden maar je er ook weer als eerste afwast) kwijt te raken en je huid voor te breiden op een diepbruine (mits goed ingesmeerd natuurlijk) kleurtje!

Deze vakantie startte op de eerste dag met zo’n hammam behandeling en nadien bekeek ik de ‘massage-menukaart’ en vond daarop een aantal behandelingen die ik wel wilde boeken. Door de grootte van onze groep kregen we bizar veel korting en besloot ik mezelf te trakteren op een maar liefst 3 verschillende massages. Ik heb er extreem van genoten maar betrap mezelf altijd op een aantal gedachtes die tijdens zo’n massage door mijn hoofd schieten.

‘Zou ik alles uit moeten doen? Of alleen mijn bovenstukje?’
Het blijft altijd een beetje gokken of het nou wel of niet moet. Om te voorkomen dat je in eens poedelnaakt voor je massagetherapeut staat en die daardoor denkt dat je uit bent op een happy end, is het raadzaam om het van te voren even te checken!

‘Mijn gezicht past niet goed in dat gat’
Helemaal begrijpelijk dat het handig is dat je helemaal plat ligt met je hoofd in zo’n gat maar echt lekker ligt het toch niet. Als je pech hebt kijk je de halve massage tegen de eetknobbels van je massagetherapeut aan. En onder zo’n massagetafel wordt ook niet altijd even goed schoongemaakt, ook niet echt smakelijk.

‘Ik MOET ontspannen. Ik MOET ontspannen’
Een massage neem je over het algemeen om te ontspannen en/of je spieren te laten losmaken. Maar juist als ik ga bedenken dat ik wel moet ontspannen omdat ik er (veel) geld voor betaald heb, komt alles waar ik normaal in een maand over pieker, in dat uurtje voorbij. Handig, not.

‘Volgens mij denkt deze massagetherapeut ook dat ze een osteopaat is’
Ik kreeg een Shiatsu-massage die redelijk pittig was. Ik wist dat het geen ‘wrijfmassage’ zou worden maar dat deze dame mij ook nog even ‘kraakte’ was toch wel verrassend. Nou heb ik mijn osteopaat nogal hoog zitten (waarom lees je hier LINK) en ik was net 2 dagen daarvoor bij hem geweest en had groot onderhoud laten doen. Wat nu enigszins ongedaan is gemaakt door de overijverige dame.

‘Hoe zou het zijn om al die mensen te moeten aanraken?’
Ik zorg altijd dat ik netjes onthaard ben, fris gedoucht ben en lekker ruik. Er moeten toch ook mensen zijn die dat niet doen en zo na een dagje putjes scheppen in 30 graden op de massagetafel klimmen? Of mannen die zo behaard zijn dat je duidelijk ziet dat we toch echt afstammen van de apen? Ik moet er niet aan denken.

‘Hoe lang zou ze al bezig zijn?’
De fijnste massages zijn die, die lang duren en je echt helemaal wegzakt in ontspanning. Bij mij is daar minimaal een uur voor nodig. Ik lig vaak te gokken hoe lang ze al bezig zijn waardoor ik dan weer minder geniet omdat ik bang ben dat het al weer bijna voorbij is. Niet slim.

‘Ik wil dit ook kunnen’
Elke keer probeer ik op te letten wat ze bij mij doen zodat ik op mijn beurt ook een goede massage bij mijn vriendje kan afleveren. En elke keer opnieuw neem ik mezelf voor om een opleiding/masterclass/workshop te gaan volgen. Weet je, ik zet hem op mijn bucketlist!

‘Geen olie in mijn haar, geen olie in mijn haar. Ah fijn, olie in mijn haar’
Spreekt voor zich. Jezelf wel eens bekeken na een massage waarbij ze ook je hoofdhuid hebben meegenomen met handen vol olie? Geen goede look. Vooral fijn als je daarna nog een date hebt… En ja, ik weet dat ik dat van te voren moet zeggen tegen de therapeut maar ja, hij/zij doet zo zijn/haar best. (En het is stiekem natuurlijk ook best lekker)

‘Tot ‘hoe ver’ zou ze masseren?’
Ik heb het nog nooit meegemaakt maar ik ken een aantal verhalen van vriendinnen (en vrienden) die toch de pech (of het geluk?) hadden dat ze net niet helemaal konden inschatten of de massagetherapeut nou extra grondig te werk ging of dat het gewoon bij de massage hoorde. Ze gingen uit van het laatste.

‘Huh, is het nu al voorbij?’
Met kwijl tot m’n oorschelp (niet echt, maar bij wijze van spreken) schrik ik wakker uit een ongetwijfeld niet charmante pose omdat ik door de diepe ontspanning in een soort coma ben geraakt. Ik gok erop dat ik ook nog ongegeneerd heb liggen snurken. Top. Zie dan maar eens binnen no-time weer bij je positieven te komen en elegant van die tafel af te komen.

‘Waarom doe ik dit niet vaker?’
Als ik dan uiteindelijk wel heb kunnen ontspannen en voel hoe mijn lijf geniet van zo’n massage, vraag ik me altijd af waarom ik het mezelf niet vaker gun. Elke keer weer neem ik me voor om het een prioriteit te maken maar tot nu toe is het nog nooit gelukt.

Wat schiet er door jouw hoofd als je wordt gemasseerd?