Misschien heb je de pech dat je net als ik in het Zuiden woont, uuhm nee dat klinkt verkeerd. Ik ben blij dat ik in de mooiste provincie van Nederland woon maar wat ik bedoel, wellicht heb jij ook de pech dat je in de regio woont die dit jaar de ‘vroege’ vakantie had. Als dat zo is, is morgen D-day voor je. Woon je in 1 van de andere 2 regio’s dan heb je misschien nog 1 of zelfs nog 2 weken voordat D-day aanbreekt.

D-Day, de dag waarvan je wist dat hij ooit zou komen. Misschien ben jij zo’n bikkelmoeder die tegen iedereen roept dat ‘hij/zij er zo aan toe is om naar school te gaan’ en ‘dat het er toch ooit van moet komen’ en dat dan ook echt meent. Als jij dit bent, petje af! Ben je meer zoals ik, al maandenlang een wrak als je aan D-day denkt en grijp je elke ‘laatste keer’ (laatste keer naar de KOV, de laatste keer billen afvegen want hé dat moeten ze zelf kunnen, de juf heeft er echt geen tijd voor!) om melancholisch te zuchten en terug te denken aan de afgelopen 4 jaar en om de haverklap uit te roepen waar in hemelsnaam de tijd gebleven is? Dan is dit artikel voor jou. Je vindt hier 3 tips om D-day te overleven!

Tips van de master

#1 Voorbereiding is key!

Als je nogal snel in de stress schiet, ‘Hallo, mijn naam is Mandy en ik ben een stresskip’. ‘Hallo Mandy’ *AA-voices*, is het raadzaam om te zorgen dat je een kick-ass voorbereiding hebt gedaan. Dus je leest de schoolgids meerdere keren van voren tot achteren door. Je zoekt het Facebookprofiel van de juf op en DM’t de kleuterjuf in de vakantie met een uitgebreide vragenlijst (joh, vind ze vast niet erg) en je maakt een checklist van (extra) spullen die in de luizenzak moeten. Daarnaast start je jezelf en je kind 2 weken van te voren op een vitaminen C-kuur, en was je de haren 1 keer per week preventief met luizenshampoo. Ja, je dacht dat die hel voorbij was met het afscheid van het kinderdagverblijf zeker? Niet dus, het is luizengalore op de basisschool.

#2 Herinner je kind continue aan deze mijlpaal

Grijp elke kans aan om andere mensen maar vooral je kind te vertellen dat hij/zij bijna naar de grote school gaat. Zeker een keer of 15 per dag. Dan weet hij/zij goed wat er gaat gebeuren en is het geen verrassing als je jankend aan de schoolpoort staat. Je kan er maar goed op voorbereidt zijn toch? Ja, misschien dat hij/zij het wel een beetje spannend gaat vinden als je dit doet, maar het ís ook spannend he! Er is niets mis met een paar tranen bij het afscheid, ze zijn eigenlijk nog zo klein. Neem Zweden, daar zijn kinderen pas leerplichtig vanaf 7, wat wij hier doen is dus praktisch misdadig! Onze bloedjes zijn nog helemaal niet klaar voor deze mijlpijl. Reminder to self, met partner praten over verhuizing naar Zweden.

#Lights, camera, ACTION!

De nacht voor D-day zorg je dat je alle camera’s en telefoons in de lader liggen, cameraploegen het draaiboek voor morgen hebben ontvangen en je laptop open staat op Facebook & Instalive om de eerste stappen van je kersverse kleuter op het schoolplein te delen met de wereld. Leuk ook voor later, tijdens zijn/haar bruiloft of eerste sollicitatie, zo’n doorgedraaide kleuter op het schoolplein die luidkeels jankend aan het been van z’n moeder hangt en niet naar binnen wil. Hoe zou dat toch komen? Nou, aan jouw voorbereiding ligt het niet.

Wat dan wel?

Alle gekheid op een stokje, dit moet je dus niet doen. Je maakt er jezelf, alle mensen om je heen en je kind helemaal bonkers mee. Maar wat doe je dan wel? Kleine opsomming van een moeder die wel last heeft van het idee dat haar kind nu ‘”niet meer echt klein is” en dat als ze twee keer met haar ogen knippert hij laveloos op een strand in Lloret ligt te kotsen.

  • Laat het los & go with the flow

Dat is de tip. Niet meer niet minder. Hoe meer je er een ding van maakt, hoe groter het wordt. Je kind raakt er van in de stress, je hebt zelf een stuk minder leuke vakantie en je raakt een boel vrienden kwijt met het oeverloos gedraal over ‘vroegâh’. Je kind moet nu eenmaal een keer naar de basisschool en waarschijnlijk is het echt toe aan meer dan knutselen en kleien. Dus morgen, of volgende week maandag (of maandag over 2 weken you lucky basterd) sta je vrolijk op, pak je voor het eerst die rugzak in met lekkere boterhammen en fruit, fiets je zingend naar school en verbijt je je tranen totdat je uit het zicht van je kleuter bent.

Is dit gelukt? Mooi, dan heb je een glas wijn verdient. Of tweeëntwintig. Want ja, dit soort mijlpalen mogen verdronken worden. Ook als het nog maar 8.30 is.

Succes! See you on the other side! (Of in de Jellinek-kliniek)

 

Liefs Mandy

 

Iets wat je ook zeker niet moet doen als D-day bijna zover is, is <<DEZE>> podcast ‘Een dag in een kleuterklas’ van  Jennifer Pettersson luisteren. Ik heb serieus tranen met tuiten gejankt omdat ik het zo verschrikkelijk vond en dus oprecht overwoog om naar Zweden te verhuizen. (Er kwam weinig respons van manlief dus dat idee gaat niet door) Nog bedankt voor de luistertip hè schat!