Ik ben er best trots op dat ik Duncan al vanaf jongs af aan zoveel mogelijk probeer mee te geven dat hij mooi mag vinden wat híj zelf mooi vindt. Als ik iemand tegen hem hoorde zeggen: ‘nee joh, dat is voor meisjes!’, corrigeerde ik dat direct door te zeggen dat hij zelf kleuren of speelgoed mocht kiezen en dat alles voor iedereen is. Dat geloof ik ook echt. Waarom is roze voor meisjes en blauw voor jongens? Anno 2018 denk ik dat we kunnen stoppen met dit soort generalisatie.

Duncan de Prinses

Menig keer als ik hem ophaalde op de kinderopvang stond hij me breed lachend in een Elsa jurk op te wachten. Dit vond ik altijd alleen maar leuk want joh, wie wil er nou niet de held(in) spelen in een sprookje, of dat nou een jongen of een meisje was, boeiend. Ik weet dat er mensen zijn die dit echt verschrikkelijk vinden en denken dat als een jongetje wel eens een jurk aan heeft dit betekent dat hij later homofiel blijkt te zijn. Dit is echt de grootste lariekoek (ik wilde een wat sterker engelse term gebruiken maar ik houd het netjes) die er bestaat.

Toen ik vorig jaar zijn kamer wilde schilderen vroeg ik Duncan naar zijn lievelingskleur voor op de muur en zei hij dat hij graag groen wilde. Toen de kamer bijna klaar was en ik hem vroeg of hij benieuwd was naar zijn groene kamer begon hij te huilen en zei hij dat hij roze veel mooier vond en dit zijn aller-allerlievelings was. Het was dat de muur net af was want anders had ik met alle liefde de kamer in het roze gezet. Als goedmakertje kocht ik een roze dekbedovertrek van Frozen voor hem met de prinsessen. Hij is er gek op.

Pink isn’t just a colour..

Ik was erg content met mijn self-acclaimed ruimdenkendheid. Tot vandaag. Vandaag had ik het met hem over welke kleur fiets hij graag zou willen. Ik liet hem de verschillende kleuren fietsen zien en hij wist het gelijk. Hij wilde de roze. ‘Die vind ik het allermooiste mam’ aldus mijn zoon van nog geen 4. Ik probeerde nog even ‘en wat vind je van die mooie groene of die toffe donkerblauwe?. Maar voor hem was het duidelijk, de roze was zijn favoriet.

Daar zit ik dan met mijn goede gedrag. Zet ik door waar ik in geloof en geef ik hem die roze fiets omdat hij dat zo graag wilt of speel ik het op safe en kies ik voor de meer neutrale kleur? Kinderen kunnen hard zijn en ik wil niet dat hij vanaf groep 1 wordt gepest. Ik vind het lastig, ik wil hem leren dat hij achter zijn mening en zijn eigen keus mag staan. En dat je niet klakkeloos de ‘populaire’ mening hoeft te delen. Maar tegelijkertijd wil ik het hem ook niet lastiger maken dan nodig. En eerlijk is eerlijk, ik wil ook niet na een week met een fiets blijven zitten waar niet op gereden wordt omdat iemand op school heeft gezegd dat hij stom is.

Wat vinden jullie?

Team roze fiets of Team groene fiets? En waarom?

 

Liefs Mandy

 

Bikes by Veloretti