Lieve Glennis,

Allereerst gefeliciteerd!  De finale van America’s Got Talent bereiken, you go girl!

Laten we eerlijk zijn, het was natuurlijk (tot nu toe) ook wel een beetje een gelopen race. Tuurlijk heb je waardige tegenstanders maar even serieus, het bereik van je stem, het gemak waarmee je de nummers je strot uitgooit en je looks, ik had niet anders dan verwacht dan dat je ver zou komen.

Je hebt op je deelname vanuit Nederland verschillende reacties gekregen. Gelukkig zijn heel veel mensen trots op je. Persoonlijk  ben ik al jaren fan van je. Nou ja, ik moet heel eerlijk bekennen dat dit wel voor een gedeelte is omdat ik samen met mijn schoonzus Veronique al vanaf kinds af aan fan ben van Whitney. En laten we eerlijk zijn, er is niemand ter wereld die qua stem zo ontzettend op Whitney lijkt dan jij. Het is voor ons nog steeds ongelofelijk dat iemand anders dan jij in ‘The Bodyguard’ heeft gespeeld. Zelfs Beverly Knight in Londen kon ons niet echt raken. Maar goed, nu deze kans, de finale van America’s Got Talent, wat een waanzinnige prestatie!

Natuurlijk kan het ook niet anders dan dat je door deze prestatie ook (weer) te maken krijgt met haters. As old as time, mensen die een ander niets gunnen. Nieuw is dat deze mensen de naarste verwensingen online gooien en daarmee je vibe proberen te killen. Wat vooral veel wenkbrauwen deed fronsen was het feit dat er een prachtig, tranentrekkend verhaal werd verteld over je deelname. Je werd geïntroduceerd als de ‘normale’ alleenstaande moeder (compleet in bijpassende afgrijselijke outfit) die de stoute schoenen had aangetrokken en deze ‘enige kans’ benutte om eindelijk te doen waarvoor ze bestemd was. Tja weet je, ik vond het ook best iets té. Maar natuurlijk wordt het aangedikt, het is Amerika for God’s sake. Alles is daar bigger, better en over de top. Iemand wel eens een bezoekje gebracht aan een Walmart of aan Times Square? That’s the American way. In Nederland is het not done om je vuile was buiten te hangen of met je kop boven het maaiveld uit te steken. In Amerika doen ze niet anders. Maar is het iemand opgevallen dat dit fenomeen ook steeds vaker bij bijvoorbeeld ‘The Voice of Holland” voor komt? Daar vertelt tegenwoordig ook elke deelnemer een ‘zielig’ verhaal over waarom hij/zij meedoet (gepest, 40 kilo afgevallen of omdat niemand ooit lief voor ze was) of als ze de live-show halen, voor welke zieke/overleden vriend/familielid/postbode ze het nummer zingen, compleet met tranen en al.

Laten we eerlijk zijn, that’s the way showbusiness works, emotie verkoopt. En weet je Glennis, natuurlijk doe jij er aan mee. Je concurrenten krijgen ook een verhaal aangemeten en wekken ook sympathie, met de bijbehorende stemmen die dat oplevert. En je wilt winnen toch? Daarnaast ben je toch ook gewoon een alleenstaand moeder en is dit toch ook je grote droom? Kijk, tuurlijk heb je al in Nederland opgetreden maar dat kan iedere Eppo met een internetverbinding zien toch? Geen geheimen daar. Dus laten we met z’n allen accepteren dat dat gewoon is hoe het werkt daar en stoppen met jou daarover shit te geven. Mogen we wel weten wanneer je ‘zogenaamde’ make-over gepland staat? Want dingen als dat gestreepte jasje moet je inderdaad nooit meer aantrekken, zei Mel B. toch nog eens iets zinnigs.

Lieve Glennis, ik hoop van harte dat je de finale rockt en straks echt je droom mag gaan leven in Amerika. Gooi je strot open, schitter zoals jij alleen dat kan en channel je inner-Whitney. You can do it!

Zo, dan gaan wij nu even een huldiging op Schiphol voor je charteren!

Picture by Billboard.com