Lieve Waylon,

Gefeliciteerd! Wat een geweldige prestatie, je bent door naar de finale van het Eurovisie Songfestival. Het bleef tot het laatste moment spannend. Hoe gaaf is het dat je na de eerdere deelname met de Common Linnets, je dit keer helemaal alleen de eerste overwinning hebt gepakt en daarmee jezelf en Nederland alvast op de kaart hebt gezet! Zaterdag ga je ongetwijfeld weer ontzettend rocken! Nederland is trots op je!

Maar, laten we eerlijk zijn, nu je door bent is Nederland ineens wel trots op je. Afgelopen week nog kreeg je bakken kritiek over je heen. Over je jas die te opzichtig te zou zijn, je dansers die niet bij de act zouden horen en over het nummer dat toch wel heel erg “cowboy-achtig” was. Het heet ‘country’ mensen en is een enorm populaire muzieksoort op heel veel plekken ter wereld. Get with the program! Goed, terug naar de haters die de afgelopen maanden op alles maar dan ook alles kritiek hadden. Het is een beetje als bij de bondscoach van het Nederlands elftal, als je meedoet met het Songfestival ‘mag’ iedereen er iets van vinden en is het geoorloofd om iemand helemaal af te breken. Je sloeg je er kranig doorheen, beet waar nodig van je af en negeerde de rioolpers omdat ze jouw team aanvielen. You stand by your people. En zo hoort het ook.

Waylon, naast het feit dat ik maar weinig vrouwen ken die niet graag naar je kijken, heb je ook (naar mijn bescheiden mening) de allerbeste stem van alle Nederlandse zangers. Ik bedoel maar, jouw versie van “I want to know what love is” van Foreigner, is absoluut briljant. Dat rauwe gecombineerd met dat kwetsbare, man man man, tranen in m’n ogen toen ik dat fragment voor het eerst zag. Voor de mensen die nu een beetje hebben overgegeven in hun mond van al dit zoete geslijm, bare with me. Ik vind namelijk dat het ook wel eens mag worden gezegd als er  iemand een uitzonderlijk talent heeft. En laten we eerlijk zijn, Waylon, talent heb je by the dozen!

En heel eerlijk, hoewel ik je niet persoonlijk ken, lijk je me een aardige, en júist down to earth man. Nu heb ik wel wat goede verhalen over je gehoord van mensen die dichtbij je staan en ook in mijn stad wonen maar echt kennen doe ik je niet. Het zijn dus allemaal aannames van mijn kant maar je maakt wel indruk. (En nee, dit komt niet alleen door je bizar goede hoofd) Hoe je op kwam voor je meisje toen zij publiekelijk werd aangevallen door die nitwits bij RTL Boulevard, hoe bevlogen je je inzet voor de deelnemers van The Voice, om maar even twee dingen te noemen. Je lijkt me een man die barst van de passie en humor maar zeker met zijn beide benen op de grond staat. Ik kan dan ook slecht tegen mensen die zeggen dat je last hebt van een groot ego. Nee, je bent niet bang om je talenten ten toon te stellen, je weet wat je wilt en doet jezelf niet minder voor of maakt jezelf niet kleiner dan je bent. En laat dat nou in ons kleine kikkerlandje niet gewaardeerd worden. Want ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’. Jij weet van jezelf dat je een goede stem hebt, dat je bereik enorm is en dat je gevoel in je nummers weet te leggen. En met dat weten en dat uitdragen, is helemaal niets mis. Sterker nog, daar ontbreekt het veel mensen aan en zeker in Nederland. Ik las deze week een quote van Paulo Coelho die luidde: ‘Haters don’t really hate you. They hate themselves, because you are a reflection of what they wish to be’. Prachtig vond ik hem. Dus Waylon, wees trots op wat je hebt bereikt. Wees trots op je verleden en sta vol zelfvertrouwen op het pad van je toekomst. Een pad dat hopelijk gaat leiden tot een mooie overwinning aanstaande zaterdag. Ik zou het geweldig vinden om je daar te zien winnen en volgend jaar live het Songfestival mee te kunnen maken in ons eigen land. Ik gun het je zo!

Lieve Waylon, ik hoop dat Nederland nu iets minder zuur gaat zijn en zich, net zoals we altijd bij het Nederlands elftal doen, volledig achter jou scharen en aanstaande zaterdag met z’n allen in het oranje voor de televisie rooten voor jou, for the hometeam!

Liefs Mandy

Photo by EPA/RTL Nieuws